Dünyada sezaryene nasıl yaklaşılıyor?

ABD’de şu sıralarda tüm çocukların yaklaşık yüzde 40′ı sezaryenle dünyaya geliyor. Buna karşılık Charite’nin doğum tıbbı kliniğinde sezaryen oranı yüzde 14′lerde. Bunun da gösterdiği gibi, tıbbi standartları aynı olan sanayileşmiş ülkelerde doğum konusuna çok farklı yaklaşılıyor. Sezaryenle doğum oranlarının bu kadar büyük bir farklılık göstermesinin tek nedeni de kliniklerin ve hekimlerin doğum sürecindeki aksaklıkların hukuki sonuçlarından çekinmeleri değil yalnızca. Onun kadar, genel toplumsal gelişmeler, hatta moda olgusu da büyük bir rol oynuyor. Bu hem ABD, hem de Güney Amerika için geçerli. Bu ülkelerde çocukları sezaryenle dünyaya getirmek şu sıralarda çok olağan, hatta şık bir şey sayılıyor. Dahası Güney Amerika’da sezaryene statü sembolü olarak bakılıyor. Dölyo-lundan normal doğum, kadının sezaryen yaptırmaya gücünün yetmediği şeklinde yorumlanıyor.

Avrupa

Buna karşılık Avrupa’da başka bir anlayış egemendir. Burada ta ortaçağdan beri, doğuran kadınla ve doğumla ebeler ilgilenir. Doğum yardımına ve doğuma büyük bir önem verilmesinin bir nedeni de bu olabilir. Özellikle yetmişli yıllarda kadınlar için çocuğunu kendisi doğurmayı yaşamak ön plandaydı ve kadınlar doğal doğumu özel bir deneyim olarak görüyorlardı. “Yumuşak doğum” kavramı da o dönemde öne çıktı. Doğum yardımı alanında gerçekleştirilen pek çok tıbbi ilerlemeden sonra, yeni, başlı başına bir alan doğdu: Perinatal tıp. Perinatal tıp, ağırlıklı olarak, gebelik sürecinde ve doğum tarihine denk gelen dönemde anneyle çocukta ortaya çıkabilecek hastalıkları ve tehlikeli durumları kapsar. Böylece hem gebenin, hem doğacak çocuğun sağlığı, hem de bizzat doğumun kendisi daha fazla incelemeye alınır.

Gelişmekte olan ülkeler

Tıbbi bakım standartlan daha düşük olan ülkelerde çok farklı bir durum göze çarpıyor. Gelişmekte olan ülkelerde kadınlarda gebeliğe ve doğuma bağlı ölüm oranları ne yazık ki hâlâ çok yüksek. Sezaryen bu ülkelerde lüks bir tedavi sayılıyor, çoğu durumda kadınların gücü buna yetmiyor.